Wodór i miedź, czyli idealnie dopasowana para
Kluczowa w kontekście rozwoju technologii wodorowej okazuje się miedź, ponieważ wykazuje doskonałe właściwości przewodzące. Wodór jako paliwo wymaga zaawansowanej infrastruktury, zarówno do produkcji i magazynowania, jak i transportu, a miedź może być z powodzeniem wykorzystywana do tworzenia jej poszczególnych komponentów.
Ten nieżelazny metal, ze względu na swoje właściwości, znajduje zastosowanie już na etapie produkcji wodoru. Miedź wykorzystuje się np. do wytwarzania elektrolizerów (zwłaszcza ich elementów elektrycznych), a więc urządzeń rozkładających wodę na wodór i tlen. Używa się jej także do produkcji kabli wysokiego napięcia do przesyłu energii wytworzonej przy użyciu technologii wodorowych, a nawet komponentów niezbędnych do magazynowania wodoru - w bateriach, superkondensatorach, gdzie potrzeba materiałów wysoce odpornych na korozję oraz dobrze przewodzących prąd. Miedź odgrywa również kluczową rolę w napędach wodorowych, a mówiąc dokładniej – w ogniwach paliwowych. To dzięki niej możliwe jest tworzenie ich elementów przewodzących i chłodzących, a także różnego rodzaju połączeń elektrycznych i komponentów elektrodowych. Wszystko to sprawia, że rola miedzi w rozwoju technologii wodorowych jest nieoceniona i to właśnie jej w dużej mierze zawdzięczamy coraz wydajniejsze ogniwa wodorowe, które już teraz są powszechnie wykorzystywane w transporcie, energetyce i przemyśle.
W miarę rozwoju technologii wodorowej, zapotrzebowanie na miedź będzie rosnąć. Szacuje się, że globalny popyt na miedź wzrośnie nawet o kilkadziesiąt procent, co wynika z konieczności budowy nowoczesnej infrastruktury energetycznej. Z jednej strony oznacza to nowe wyzwania dla przemysłu wydobywczego, a z drugiej – nieodłączny element zielonej transformacji i zwiększoną potrzebę przetwarzania miedzi.
Miedź i wodór w służbie zrównoważonego rozwoju
Szerokie zastosowanie miedzi w wykorzystywaniu oraz pozyskiwaniu wodoru może znacząco przyspieszyć zrównoważony rozwój i ograniczyć emisję CO2 oraz innych szkodliwych związków, które zanieczyszczają powietrze i mają negatywny wpływ na środowisko naturalne. Wynika to zarówno z właściwości miedzi, jak i wodoru.
- Miedź służy nie tylko do wytwarzania komponentów stosowanych w branżach odnawialnych źródeł energii oraz e-mobility. Używana jest przede wszystkim w systemach energetycznych, gdzie – ze względu na wysokie przewodnictwo elektryczne – przyczynia się do znaczącego ograniczenia emisji CO2. Można ją też przetwarzać w nieskończoność, a w wyniku recyklingu nie dochodzi do utraty najcenniejszych właściwości miedzi, takich jak przewodnictwo elektryczne czy odporność na korozję i uszkodzenia mechaniczne. Dlatego też miedź doskonale wpisuje się w idee gospodarki o obiegu zamkniętym, co wspiera również rozwój ekologicznych technologii, takich jak produkcja i wykorzystanie wodoru.
- Wodór natomiast jest bezwonny i nietoksyczny, a jego spalanie nie prowadzi do wytwarzania szkodliwych związków i spalin (efektem ubocznym procesu jest wyłącznie para wodna). Stanowi więc sposób na zmniejszenie śladu węglowego, nie powoduje kwaśnych deszczów i nie niszczy warstwy ozonowej. Co więcej, wodór pod względem możliwości magazynowania energii jest dużo bardziej efektywny niż wszystkie paliwa konwencjonalne.