izolowanie rur miedzianych

Izolacja miedzi – jakie powłoki sprawdzają się najlepiej?

Przygotowanie takich komponentów jak busbary wymaga pokrycia ich specjalną warstwą izolującą. Do dyspozycji są powłoki galwaniczne, malowanie proszkowe lub koszulki termokurczliwe. Jakie mają właściwości poszczególne materiały używane do izolowania miedzi i czym różnią się między sobą? Wyjaśniamy w dzisiejszym artykule.

Izolacja miedzi – powłoki galwaniczne

Celem nanoszenia powłok galwanicznych na komponenty miedziane jest ochrona przed korozją. Powłoka ma izolować metal od środowiska zewnętrznego, które mogłoby wpłynąć na jego właściwości i wygląd. Przykładem jest powszechnie stosowana elektrolityczna powłoka cynkowa o skutecznym działaniu antykorozyjnym.

Żeby pokryć komponent miedziany powłoką galwaniczną, trzeba go najpierw dokładnie oczyścić, odtłuścić i usunąć z niego warstwy tlenków. Grubość powłoki galwanicznej zależy od środowiska, w jakim znajdują się elementy miedziane, czyli m.in. od występowania roztworów elektrolitów, gazów, par agresywnych, pyłu czy piasku. Izolacja galwaniczna cynkowa sprawdza się, gdy nie jest wymagana wysoka twardość wierzchniej warstwy powłoki.

Od tego, jakim materiałem pokryjemy miedź, będą zależeć właściwości zastosowanej powłoki galwanicznej.

  • Nikiel – izolacja miedzi ma kolor srebrzysto-biały. Powłoka niklowa nie tylko chroni przed korozją – na jej powierzchni tworzy się pasywna warstwa tlenków, które niwelują agresywny wpływ kwasów na metal. Nikiel podwyższa też lutowność metali. Dodatkowo ma walory estetyczne – izolacja ma wysoki połysk i łatwo ją wygładzić.
  • Chrom – izolacja miedzi przy użyciu chromu sprawia, że powłoka jest bardzo twarda i odporna na ścieranie.
  • Srebro – tworzy powłokę plastyczną, a dodatkowo najlepiej przewodzi ciepło i elektryczność spośród wszystkich metali. Doskonale przylega do izolowanych komponentów, a na ich powierzchni tworzy ośrodki elektrokrystalizacji.
  • Fosforany – warstwa fosforanowa jest odporna na wysokie temperatury i zmniejsza współczynnik tarcia. Stosuje się ją jako podkład pod farby i lakiery.
  • Cyna – izolacja miedzi cyną podnosi jej właściwości lutownicze. Sprawdza się podczas spawania, bo warstwa jest cienka i zmniejsza tarcie.

izolowanie rur miedzianych

Izolacja termokurczliwa

Do wykonania koszulek termokurczliwych służą tworzywa sztuczne, a dokładnie polimery zawierające węgiel i wodór. To właśnie te substancje sprawiają, że izolacja jest giętka, ognioodporna i przyjazna środowisku. Co za tym idzie – może być używana w każdych warunkach, zarówno w wysokich temperaturach, jak i w dużej wilgotności.

Koszulki termokurczliwe zapewniają bezawaryjną pracę i bezpieczeństwo użytkowników instalacji zawierającej przewody miedziane. To uniwersalna izolacja, którą stosuje się w różnych gałęziach przemysłu – w motoryzacji, telekomunikacji czy elektronice.

Izolacja miedzi – malowanie proszkowe

Epoksyd to materiał izolacyjny do malowania proszkowego. Po podgrzaniu proszek równomiernie spływa na miedziane podłoże. Malowanie proszkowe szynoprzewodów nie zakłóca przewodności elementów elektrycznych w odróżnieniu od innych materiałów izolacyjnych. Proszek epoksydowy nakłada się dopiero po wykonaniu wszystkich zgięć, konturów, po wykrawaniu i frezowaniu, dlatego izolacja jest jednolita. Gładka warstwa epoksydowej farby proszkowej nie pęka ani nie wygina się, tak jak na przykład materiał termokurczliwy czy plastik.

Powłoka proszkowa pozwala zapobiegać także korozji galwanicznej lub ją zmniejszać, więc sieć elektryczna jest bardziej wydajna i trwała. Dzięki takim właściwościom malowane szynoprzewody wykorzystuje się do produkcji baterii, stacji ładujących czy tak zwanych power banków, mających zastosowanie w przemyśle automotive oraz e-mobility.

Malowanie proszkowe, podczas którego tworzy się epoksydowa powłoka izolacyjna, ma również następujące właściwości i zalety:

  • zmniejsza wielkość powierzchni zajmowanej przez produkt;
  • zmniejsza ryzyko powstawania przebłysków, bo izolacja bezpośrednio łączy się z przewodnikiem i nie pozostawia szczeliny powietrznej;
  • eliminuje naprężenia, które mogłyby uszkodzić izolację w miejscach zmiany przewodu;
  • obniża temperaturę pracy, dzięki efektywnemu odprowadzaniu ciepła;
  • pasuje do przewodników nawet o niestandardowym kształcie czy wymiarach.

FAQ:

Jakie są rodzaje izolacji miedzi?

Komponenty miedziane można pokryć powłoką galwaniczną (np. warstwą niklu, srebra, cyny) lub farbą epoksydową, która służy do malowania proszkowego. Z kolei na przewody miedziane nakłada się koszulki termokurczliwe.

Jakie są zalety powłok galwanicznych?

Właściwości izolacji galwanicznej zależą od materiału, jakim pokrywa się miedź. Przykładowo powłoka niklowa jest odporna na agresywne działanie kwasów, powłoka srebrna najlepiej przewodzi ciepło i prąd, a powłoka cynowa poprawia właściwości lutownicze miedzi.

Malowanie proszkowe miedzi – czy warto w nie zainwestować?

Farba epoksydowa to doskonały sposób na izolację miedzi, bo nie zakłóca przewodności elementów elektrycznych, tak jak inne materiały izolacyjne. Efektywnie odprowadza ciepło, tworzy gładką, jednolitą warstwę i zapobiega korozji galwanicznej.

czytaj więcej